Dag Opa-mountainbike…

In oktober had ik je bijna weg gedaan, tijd voor een nieuwe. De hele wereld rijd op 29 inch en jij staat nog op die kleine wielen. Ik heb je al zeker 16 jaar, gekregen van Opa Egbert, en ik ben trots op je want zijn naam staat erop. Hij moest eens weten wat een avonturen we allemaal samen hebben meegemaakt!

Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie  dat je nog goed genoeg voor me bent, het hoeft niet altijd sneller en beter, trappen moet ik toch. Ik kan je niet zomaar weg doen, daarvoor ben je me te dierbaar en met jou hoef ik niets te winnen. Jou heb ik om te genieten! Genieten van het bos, de heide, de single-tracks, de landweggetjes en de duinen, ik neem je overal mee naar toe en jij zorgt er elke keer weer voor dat ik de dag van mijn leven heb.

Na het triathlonseizoen wist ik niet hoe snel ik je uit de schuur moest trekken. Twee weken na de laatste wedstrijd stonden we al in Ermelo voor een tocht van 100km, 4,5 uur in ons element. Daarna volgde in oktober en november nog 3 tochten van zo’n 80 a 90km over de prachtige Veluwe. Allemaal mooie trainingsritjes voor ons doel op 28 december: Drenthe Extreme 200: een mountainbike-marathon van 200km! Om 6:00 uur ’s ochtends gingen we van start, zelfs in het donker rijd je me veilig over alle onverharde paden. Het was een mooie, onvergetelijke en pittige dag van ruim 9 uur fietsen. Ik werd vierde dame, jij won in jouw categorie: 1e 26 inch mountainbike! Wie had dat gedacht, dat je op je oude dag nog in de prijzen zou vallen!

Daarna hadden we beide onze rust wel een beetje verdient, maar ik begon je al snel te missen. In februari hebben we de schade ingehaald. 4 februari haalde ik je van stal voor weer ruim 90km Veluwse schoonheid. De week erna zochten we het iets dichter bij huis op de Utrechtse Heuvelrug, ook zo mooi! Het weekend van 18 en 19 februari maakten we de bossen van Voorthuizen en Lemelerveld onveilig (zie blog 1). Jij dacht waarschijnlijk: “Men.. die weet ook niet van ophouden!”. Maar jij bleef maar gaan en ik ging met alle liefde met je mee. Na dit weekend dacht ik eigenlijk dat het over was met de pret. Nog een paar keer thuis een rondje met je fietsen en dan wordt het tijd voor een grote schoonmaakbeurt. Maar nee! Ik keek op de kalender en kwam daar een mooie afsluiter tegen: de 8 van Oost Brabant, een tocht van 120km. Mogen we naast de Utrechtse Heuvelrug, Veluwe en de Sallandse Heuvelrug ook nog van het Brabantse landschap genieten!

Met mijn nieuwe Opel Combo vertrokken we in alle vroegte naar het Brabantse gat Mill. Je mocht lekker beschut achterin, nooit meer op die ellendige trekhaak. Ook dit was weer een onvergetelijke rit van bijna 5,5 uur en het mooiste was: de mannen die in het begin voorbij scheurden, haalden we na een paar uur weer in toen ik de turboknop weer gevonden had. “U doet het handig” (met een zachte G) hoorde ik achter me 😁. Een mooie afsluiter van een fantastisch mountainbike seizoen!

Bedankt dat je me weer veilig en wel de winter hebt door gesleept. Alleen al aan mountainbiketochten hebben we 1115 kilometer afgelegd! Ik ga je netjes schoonmaken en weg zetten. Dan mag je 8 maanden uitrusten en ga ik verder op m’n andere oogappel: Racemonster Felt.

 

4 gedachten over “Dag Opa-mountainbike…

    1. Ik woon in uden vlak.bij mill.een heel mooi verhaal maar mill is geen gat hoor ik.ben geboren in Noordwijkerhout en.21 jaar gewoond en gesport is dat ook een gat

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s